Οκτωβρης ηταν...(Μιμη Πλεσσα-Λευτερη Παπαδοπουλου,τραγουδα η Ρενα Κουμιωτη)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ ΤΗΣ LYRA "ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ" (1974)-ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ-ΡΕΝΑ ΚΟΥΜΙΩΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ ΣΤΙΧΟΙ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Το σημείωμα του εσώφυλλου λέει πως: Τα τραγούδια αυτού του δίσκου γράφτηκαν το 1969. Δύο από αυτά, τα «Έξι άντρες» και «Μίλα μου για τη Λευτεριά», πρωτακούστηκαν στο θεατρικό έργο «Ο ΔΡΟΜΟΣ», που ανεβάστηκε τον χειμώνα του 1970 στο θέατρο «Κατίνας Παξινού, από τον Γιάννη Πουλόπουλο και την Ρένα Κουμιώτη, αλλά γρήγορα απαγορεύτηκε η εκτέλεσή τους. Ολόκληρο τον δίσκο άλλωστε απόρριψε- εκτός από ένα τραγούδι- η λογοκρισία της δικτατορίας που έτσι μόνη της ταυτιζόταν με την Γερμανική κατοχή. Σήμερα ύστερα από τόσα χρόνια παρουσιάζουμε αυτόν τον κύκλο τραγουδιών, που αποτελεί μια συνέχεια στο «ΔΡΟΜΟ», και που είναι η φωνή που υψώνουν οι ελεύθεροι άνθρωποι εναντίον κάθε Τυραννίας.
 
 
 
 
 

 

Χαρη Στρατιδακη,Δεν ειναι το δικο μας Ρεθυμνο αυτο!

Μας παίρνουν στο τηλέφωνο φίλοι απ' όλη την Ελλάδα και μας ρωτούν εμάς τους Ρεθεμνιώτες τι γίνεται επιτέλους εκεί πέρα. Γονείς φοιτητών που επέλεξαν την πόλη μας για τις σπουδές τους μάς ρωτούν ευθέως πόσο ασφαλή είναι τα παιδιά τους, ακούγοντας ότι ξυλοκοπούνται κι ότι ανακαλύπτονται κάθε τόσο μέσα στην Πανεπιστημιούπολή τους χασισοφυτείες.
 
Είναι ώρα, νομίζω, αν δεν είναι ήδη αργά, να κάνουμε την υπέρβασή μας και να τους απαντήσουμε:
 
- Όχι, δεν είναι αυτό το δικό μας Ρέθυμνο! Δεν ονειρευτήκαμε αυτό το Ρέθυμνο ούτε στους χειρότερούς μας εφιάλτες. Δεν το θέλουμε ούτε για μας, ούτε για τα παιδιά μας αλλά ούτε και για τους φιλοξενούμενους και τους επισκέπτες του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της δολοφονίας πριν από εννέα χρόνια ενός φοιτητή από κατάδικο, ήδη δολοφόνο, που για την αποφυλάκισή του, όπως ακούστηκε και γράφτηκε, είχε μεσολαβήσει πολιτικό πρόσωπο.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που πρωτοστατεί στις απαγωγές και στους εκβιασμούς για προσπορισμό λύτρων, είτε σ' εκείνη του εφοπλιστή είτε στην πιο πρόσφατη του Κρητικού επιχειρηματία.
 
• Δεν είναι το δικό μας το Ρέθυμνο που ιδρύει συλλόγους τάχατες «αλληλοβοήθειας», δύο από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οποίου συλλαμβάνονται ως κοινοί απαγωγείς και τα υπόλοιπα δεν υποβάλλουν την ίδια στιγμή την παραίτησή τους, ζητώντας συγγνώμη από την κοινωνία.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της εγκληματικής οργάνωσης που δικάζεται αυτές ακριβώς τις ημέρες στα Χανιά, που απαρτίζεται από 84 -ούτε λίγους ούτε πολλούς- κατηγορούμενους για ναρκωτικά και εκβιασμούς και που χρειάστηκε να επιστρατευτεί το αμφιθέατρο ενός επιστημονικού ιδρύματος, του ΜΑΙΧ, για να τους χωρέσει, αυτούς και τους εκατοντάδες συντοπίτες που όπως πάντα θα σπεύσουν να τους υπερασπιστούν.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των ατέλειωτων χασισοφυτειών εντός, και της εξαγωγής της τεχνογνωσίας τους εκτός νομού, και που οι ιδιοκτήτες τους παραμένουν συνήθως ασύλληπτοι, κι, αν τύχει και πιαστούν, εκείνοι που βρίσκουν τον μπελά τους δεν είναι αυτοί αλλά οι αστυνομικοί που τόλμησαν να τους «αγγίξουν».
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που έχασε ένα παιδί του στα Γιάννενα και που αποκαλύπτεται ότι εκείνοι που το ώθησαν στο απονενοημένο διάβημα ήταν συντοπίτες του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που, όταν ένας έντιμος πολιτικός, -μακαρίτης σήμερα- είχε πει προφητικά ότι εκκολάπτει το αυγό του φιδιού («άβατα» και μικρές «Κολομβίες»), εισέπραξε την γενική κατακραυγή ότι δυσφημεί τον τόπο του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που ένας άλλος, όχι και τόσο έντιμος αυτός πολιτικός, καταδικάστηκε σε ισόβια για το ότι, αντί να διασφαλίζει την ασφάλεια της χώρας του, γέμιζε τις τσέπες του με προμήθειες από τις αγορές εξοπλισμού των ένοπλων δυνάμεών της.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο που πυροβολεί αστυνομικές δυνάμεις, που μετατρέπει σε «φυτό» επί οκτώ χρόνια έναν ειδικό φρουρό και που στο τέλος, όταν αυτός σβήνει, δεν κάνει έναν στοιχειώδη έρανο για το ορφανό που άφησε πίσω του κι ούτε και τολμά να δώσει το όνομά του σε κάποιον από τους δρόμους του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της εκτεταμένης παιδεραστίας και της αλλαγής ερωτικού προσανατολισμού 52 τουλάχιστον ανήλικων παιδιών από τον δάσκαλό τους και της χρήσης κρατικών σφραγίδων από έναν καθηγητή για τη μετάκληση κοριτσιών από τα Βαλκάνια για σωματεμπορία.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της ασύστολης κατανάλωσης αλκοόλ από ενηλίκους και ανηλίκους και του θανάτου τελικά ενός κοριτσιού εξαιτίας του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο της δολοφονίας δύο μεταναστών μέσα σ' ένα χρόνο από έναν «Ελληναρά», μέσα στην πόλη, στο σπίτι του ενός και στην Πίσω Γιαλιά του άλλου.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των άσκοπων και των σκόπιμων πυροβολισμών, που έχουν τραυματίσει δεκάδες κατοίκους και επισκέπτες του, με πιο πρόσφατα περιστατικά τούς θανάσιμους τραυματισμούς νεαρών στα δυτικά το 2014, στον Μυλοπόταμο το 2015 και ενός ακόμα τον προηγούμενο Απρίλιο.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο στο οποίο ένστολος δολοφονεί τον γαμπρό του σε ξενοδοχείο το ίδιο βράδυ μετά τον γάμο με την αδερφή του.
 
• Δεν είναι δικό μας το Ρέθυμνο των ευάριθμων τα τελευταία χρόνια βιασμών και των ακόμα περισσότερων αποπειρών, που οδήγησαν σε γυναικεία διαδήλωση σε κεντρική πλατεία στις αρχές του περασμένου Ιουνίου.
 
Όσο η κοινωνία μας δεν αναγνωρίζει και δεν συζητά τις παθογένειές της, όσο εξακολουθεί να συσσωρεύει χρήμα και να μην ασχολείται με τα παιδιά της, όσο οι κούπες, η οπλοκατοχή και το αντριλίκι θεωρούνται μέρος της παράδοσής της από ένα όχι αμελητέο τμήμα του πληθυσμού, τόσο δεν θα είναι κάθε φορά η κακιά η ώρα που θα μας φταίει αλλά το κακό μας το κεφάλι.
 
Αγαπητοί φίλοι, μέλη των διοικητικών συμβουλίων των πνευματικών φορέων του Ρεθύμνου, του Ωδείου, του Λυκείου, του Λαογραφικού Μουσείου, της ΙΛΕΡ, των αθλητικών συλλόγων, των πολιτιστικών και μουσικοχορευτικών συλλόγων, των επιστημονικών και φοιτητικών συλλόγων, των πανεπιστημιακών καθηγητών, καλέστε μας, εμάς το 95% των Ρεθεμνιωτών, όλους εμάς που αρνούμαστε να συμμετέχουμε στην πολυποίκιλη «ομερτά», στη συγκάλυψη και στη διαπλοκή, σε μια μεγάλη διαδήλωση, για να απαντήσουμε περήφανα σε όλους όσους μας ρωτούν ή και μας θεωρούν μέρος του προβλήματος, και ίσως όχι άδικα:
 
- Όχι, δεν είναι το δικό μας Ρέθυμνο αυτό. Δεν μπορούμε άλλο να ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Ρεθεμνιώτες, γι' αυτό και δεν θ' αφήσουμε την πόλη των γραμμάτων να γίνει πόλη των εγκλημάτων!
 
* O Χάρης Στρατιδάκης είναι Δρ Παιδαγωγικής-Ερευνητής-Συγγραφέας
 
 

ΚΟΜΜΑΝΤΑΝΤΕ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ(1928-9 Οκτωβριου 1967)

Πυξίδα μέσα στον χρόνο κι ο μύθος να σου ανήκει είναι των ματιών σου οι κύκλοι που αγκαλιάσανε τον κόσμο Εδώ θα μείνει για πάντα το ζεστό το πέρασμά σου φωτιά που ανάβει η ματιά σου Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα Εσύ που ανάβεις τ'αστέρια της μνήμης φτιάχνεις τον χάρτη και περνάς μέσα απ'την στάχτη την ελπίδα σ'άλλα χέρια Εδώ θα μείνει για πάντα το ζεστό το πέρασμά σου φωτιά που ανάβει η ματιά σου Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα Σα θρύλος γύρω καλπάζεις σαν ευχή και σαν κατάρα στα στενά της Σάντα Κλάρα το όνειρό σου δοκιμάζεις Εδώ θα μείνει για πάντα το ζεστό το πέρασμά σου φωτιά που ανάβει η ματιά σου Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα Μιλάς κοιτώντας μπροστά σου το ποτάμι της ευθύνης και στην ιστορία δίνεις τη φωνή και τ'όνομά σου Εδώ θα μείνει για πάντα το ζεστό το πέρασμά σου φωτιά που ανάβει η ματιά σου Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα Γελάς και γίνεται μέρα η νύχτα σε συλλαβίζει μυστικά σου ψιθυρίζει Hasta Siempre Κομαντάντε Εδώ θα μείνει για πάντα Το ζεστό το πέρασμά σου Φωτιά που ανάβει η ματιά σου Κομαντάντε τσε γκεβάρα

 

Δεκαπενταυγουστος(τραγουδα η Γλυκερια0

Στίχοι: Τάκης Συρέλλης
Μουσική: Άκης Δαούτης
Ερμηνεία: Γλυκερία

Στίχοι
Στην εξοχή εκεί έχω αφήσει την ψυχή
στη πολη αυτη, ουτε ελπίδα ούτε φιλί.
Μες στο βυθό θα μείνω εκεί θα ξεχαστώ
σε μια στροφή, στην άσφαλτο άδειο κορμί

Κι όλο ζητώ πανώ στο νήμα να σταθώ καρδιά μου, 
Κι ακροβατώ από ένα θαύμα να πιαστώ Παναγιά μου, 
Φεύγει η ζωή μονάχη δίχως γυρισμό

Μια φυλακή και πως να βγω μες από ’κει
ποια να ’ναι η αρχή έρωτας, λάθος ή αφορμή;
Πριν να χαθώ, μες απ’το τίποτα που ζω, 
θα γεννηθώ σε άλλο κόσμο να βρεθώ.

Κι όλο ζητώ πανώ στο νήμα να σταθώ, καρδιά μου, 
Κι ακροβατώ από ένα θαύμα να πιαστώ Παναγιά μου, 
Φεύγει η ζωή μονάχη δίχως γυρισμό

Τα ησυχα βραδυα(στιχοι Μαριανινας Κριεζη,μουσικη Λακη Παπαδοπουλου,τραγουδι ΑΡΛΕΤΑ(1945-8/8/2017)

ρλέτα - Τα ήσυχα βράδια 

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
Δίσκος: Τσάι Γιασεμιού (1985)

Στίχοι:

Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα 'σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί

Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ' ανάβει
σαν μεγάλο καράβι
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί

Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα 'σαι μέσα κι εσύ

Και δε θα σου λείπω
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί.

Copyright © 2012-2013. 3ο Γενικό Λύκειο Ρεθύμνου. All Rights Reserved.