"Αγάπα τον πλησίον σου"

Της Ολγας Σελλα

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ευχόμαστε διάφορα που θα θέλαμε να εγκατασταθούν γύρω μας την ερχόμενη χρονιά. Το πιο σύνηθες είναι οι ευχές να ακολουθούν την αρίθμηση του ημερολογιακού έτους: 2013 ευχές για φέτος, π.χ. Και κάθε χρόνο, όλοι, υποσχόμαστε, στον εαυτό μας και στους άλλους, πως όλα θα τα κάνουμε αλλιώς, όλα θα γίνουν αλλιώς.

Τι θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Θα μπορούσε να αρχίσει να μειώνεται αυτός ο τεράστιος αριθμός ανέργων; Θα μπορούσαν να αρχίσουν να φωτίζονται, με νέες ιδέες και νέα προϊόντα, οι δεκάδες κλειστές βιτρίνες;

Διαβάστε περισσότερα: "Αγάπα τον πλησίον σου"

Καλά Χριστούγεννα!

Του  Νίκου Δήμου

Ο ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ είχε πει κάποτε: «Δεν ξέρω αν είμαι Χριστιανός, αλλά Ορθόδοξος είμαι οπωσδήποτε».

ΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ την ποίηση και τη ζωγραφική του, καταλαβαίνει τι εννοεί.

ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝΟ θα έλεγα κι εγώ: «Είμαι άθεος, αλλά τα Χριστούγεννα τα αγαπώ ιδιαίτερα».

ΣΤΟ ΚΑΤΩ-ΚΑΤΩ τα Χριστούγεννα έχουν περιστασιακή σχέση με τον Χριστό. Είναι μια πανάρχαια γιορτή που συμβολίζει την αναγέννηση του φωτός. Οι πρώτοι Χριστιανοί γιόρταζαν τη γέννηση του Ιησού σε άλλη ημερομηνία. Τη μετέθεσαν για να συμπέσουν με τη γιορτή του φωτός άλλων θρησκειών (Μίθρα, κ.λπ.). Έβαλαν και το φως στα χριστουγεννιάτικα τροπάρια.

ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ της θρησκείας. Εγώ αγαπώ τα Χριστούγεννα επειδή μου θυμίζουν πράγματα φορτωμένα συναίσθημα. Πρώτα απ’ όλα, τα παιδικά μου χρόνια: τα λιτά και σκοτεινά, αλλά πάντα τρυφερά κατοχικά Χριστούγεννα. Έπειτα, τα χρόνια στη Γερμανία, όπου έζησα την πλήρη τελετουργία του γεγονότος. (Γι’ αυτούς τα Χριστούγεννα είναι Η μεγάλη γιορτή - όπως για μας το Πάσχα). Και μετά: άλλες χρονιές, άλλους ανθρώπους, άλλες στιγμές αγάπης, χαράς ή και πόνου. (Μια πολυαγαπημένη ύπαρξη έφυγε ανήμερα).

Διαβάστε περισσότερα: Καλά Χριστούγεννα!

Πιστεύω στα Χριστούγεννα

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγαλλονται
χαίρε η φύσις όλη.


Τα δυο αδερφάκια αλβανικής καταγωγής που ξέρω από μωρά, με μάθανε καλά. Μου τα τραγούδησαν ολόκληρα τα κάλαντα κι ανταμείφθηκαν αναλόγως. Ποιος ξέρει τι θα λένε μεταξύ τους για μένα, αυτή είναι πολύ χριστιανή! Έχω και κάτι εικόνες στο χωλ, πού να φανταστούν το δικό μου σύμβολο πίστεως. Χρηματοδότησα και φέτος τα γενναία μικρά που μου χτύπησαν την πόρτα, παιδιά μεταναστών όλα, τους έδειξα πώς να κρατάνε σωστά το τρίγωνο, τους προμήθευσα κορδελίτσες, τα κέρασα μελομακάρονα. Σε άλλες συνθήκες, σε άλλους καιρούς μάλλον, θα ήμουν πολύ θρήσκο άτομο, το έχω καταλάβει. Καθολική θα μου πήγαινε νομίζω, να φοράω και μαύρες δαντέλες στα μαλλιά, και γενικά να εκδηλώνομαι περισσότερο και να ψάλλω τακτικά αυτούς τους δυτικούς ύμνους που μ’ αρέσουν.

Διαβάστε περισσότερα: Πιστεύω στα Χριστούγεννα

Τα ξύλα της ντροπής

Είσαι μεγάλος πια, πατημένα 30. Έναρξη της πιο δημιουργικής δεκαετίας. Έχεις προπονηθεί (σχεδόν κάηκες απ' τις επαναλήψεις) στα προεόρτια και τώρα μπήκες στην τελική ευθεία. Η κρίση σου 'πεσε κατακέφαλα και σου 'κοψε την φόρα.

Δεν σ' αρέσει και η λέξη και τη βαρέθηκες και δεν έχεις πώς αλλιώς να την πεις. Εσύ που έφτιαχνες λογοπαίγνια στην μπάρα και χασκογέλαγαν οι διπλανοί. Η ολιγόλεπτη παύση για την επόμενη εξυπνάδα ήταν το φόρτε σου. Παραμονές χειμερινών πολυήμερων γιορτών - με δώρα, μπόνους και χαρτζιλίκια της μπελ επόκ - είχες κλείσεις 3ήμερο με φίλο ή φίλους και μετά ένα 3ημερο με γονείς. Φουλ πρόγραμμα.

Τώρα όχι μόνο έχεις χωνέψει τις μειώσεις αλλά και τον σταχτί φόβο πάνω από το κεφάλι σου που σ' αρέσει να στον ονομάζουν καπνό από φάτνη αλλά εσύ ξέρεις καλά μέσα σου πως δεν είναι τίποτα άλλο από τα δεκάδες πρόσωπα που σε περιτριγυρίζουν στη γειτονιά, την δουλειά, τον δρόμο και δεν γελούν, οι γραμμές στο μέτωπό τους και γύρω από το στόμα τους έχουν βαθύνει όχι απ' τα γεράματα, από την κακιά σκέψη. Η γκρίνια, η ανασφάλεια, σύννεφο κακής ενέργειας πάνω απ' την πόλη, πάνω σου. Όπως στα κόμικς που το σύννεφο βροχής είναι ατομικό, πάνω απ' την ομπρέλα. Τρέχεις, τρέχει κι αυτό. Σκύβεις, κι αυτό μαζί σου παίρνει κλίσεις.

Διαβάστε περισσότερα: Τα ξύλα της ντροπής

"Καλομάθαμε" και μας κακοφαίνεται

του Φώτιου Παπαγεωργίου

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, το λένε και οι αριθμοί των οικονομικών στοιχείων, ότι το βιοτικό επίπεδο του λαού της χώρας είχε ανεβεί αρκετά από το 1980 και μετά. Με δανεικά; Με δανεικά αυτό δεν κρύβεται. Μάθαμε στα καλοριφέρ, στα μπόϊλερ, όλα μια χαρά. Να πω στα παιδιά μου δεν ανάβουμε καλοριφέρ, θα μου ορμήσουνε με τις παντόφλες και δίκιο θα’ χουν. Μα το πετρέλαιο με την εξίσωση του φόρου έγινε είδος πολυτελείας; Δεν μας νοιάζει, άναψέ το γιατί αλλιώς θα βγούμε έξω και θα χαλάσουμε περισσότερα. Πώς να τους εξηγήσω ότι μεγαλώσαμε τρία παιδιά μια μάνα και μια γιαγιά σ’ ένα δωμάτιο; Παρότι με πιστεύουν δεν με καταλαβαίνουν. Είναι σαν να τους μιλάω κινέζικα που δεν έχουν διδαχθεί ποτέ.

Διαβάστε περισσότερα: "Καλομάθαμε" και μας κακοφαίνεται

Copyright © 2012-2013. 3ο Γενικό Λύκειο Ρεθύμνου. All Rights Reserved.